Gids voor textieldispergeermiddelen: hoe het werkt en wat u moet testen voordat u het koopt

In een polyesterstraalmachine die op 135 graden Celsius draait, bevindt zich een verspreide kleurstof in de vorm van miljoenen deeltjes fijner dan twee micron, en elk probeert daarbij samen te klonteren met zijn buren. Of de stof er vlak lijkt of bedekt is met stippen, hangt vaak minder af van de kleurstof zelf dan van de kleurstof zelf textieldispergeermiddel die deeltjes uit elkaar houden.

Dat maakt het verspreidingsmiddel tot een van de stilste faalpunten in het budget van een ververijhuis. In de onderstaande paragrafen wordt uitgelegd wat een dispergeermiddel feitelijk doet, hoe het verschillende van een egaliseermiddel, welke chemiefamilies bij welke vezel passagiers en welke vier tests de moeite waard zijn om uit te voeren voordat u een bulkbestelling tekent.

Wat een textieldispergeermiddel in het verfbad doet

Een textieldispergeermiddel houdt oplosbare kleurstofdeeltjes vaak in water gesuspendeerd en voorkomt dat ze weer samenkomen tijdens het malen, opslaan, verdunnen, verwarmen en verven. Dispergerende kleurstoffen, kuipkleurstoffen en veel pigmenten lossen nauwelijks op, dus een verfbad is eigenlijk een suspensie, en het dispergeermiddel zorgt ervoor dat de suspensie niet instort.

Drie genomen moet het molecuul worden gedaan

• De-agglomeratie. Tijdens het malen worden de kleurstofklonten bevochtigd en gescheiden, zodat mechanische energie ze kunnen verpletteren; De gepubliceerde Chinese octrooiliteratuur over textieldispergeermiddelen beschrijft toevoegingen van één tot drie keer het kleurstofgewicht voor precies deze stap.
• Stabilisatie. Anionische groepen geven elk deeltje dezelfde oppervlaktelading, terwijl polymeerketens een sterische massa toevoegen, zodat deeltjes elkaarduwen in plaats van weer samen te smelten.
• Bescherming tegen hitte. De barrière moet de verftemperatuur overleven, omdat een dispergeermiddel dat desorbeert bij 130 graden Celsius binnen enkele minuten kristallen laat groeien en vlekjes vormen.

Als je een van de drie oorzaken wordt, wordt het waarschijnlijk nooit bestmpeld als een chemische mislukking: het komt naar voren als filtratieresidu, doffe schaduw en onherhaalbare bestanddelen.

Dispergeermiddel versus egaliseermiddel: twee verschillende ingenomen in één slecht

Dispergeermiddelen en egaliseermiddelen zijn niet uitwisselbaar, zelfs niet als beide anionische oppervlakteactieve stoffen zijn. Een dispergeermiddel beheert het gedrag van deeltjes tot deeltjes in de vloeibare fase; een egaliseermiddel regelt het kleurstof-tot-vezel-gedrag aan het vezeloppervlak.

De twee rollen overlappen elkaar: bij hogere doses vormt een sterk anionisch dispergeermiddel een complex met verspreide kleurstof en vertraagt het de opname. Daarom worden sommige producten verkocht als gecombineerde dispergeer- en egaliseermiddelen. Waar de stakingsbeheersing domineert, wint de chemie nog steeds; over wol, bijvoorbeeld onze gids voor egaliseermiddelen voor wol ingewikkelde waarom vezelaffiniteit zijn eigen instrument nodig heeft.

Vijf productiefouten die terug te voeren zijn op mislukte dispersie

De meeste verspreide defecten worden laat gediagnosticeerd omdat ze kleur- of machineproblemen nabootsen. In de praktijk zijn vijf fouten vaak terug te voeren op spreiding dan op welke andere oorzaak dan ook.

1. Vlekken en donkere vlekken: deeltjes die tijdens het verven zijn gegroeid, komen op de stof terecht en overleven het wassen.
2. Schaduwafwijking en partijvariatie: kristalgroei verandert de tint die de kleurstof van batch tot batch levert.
3. Machinevervuiling: teerachtige afzettingen bouwen zich op warmtewisselaars en geleidingsrollen op en worden vervolgens als vlekken opgelost.
4. Zwakke schrijf- en wasechtheid: opnieuw ingestelde kleurstof zit op het vezeloppervlak in plaats van erin.
5. Filterverstopping: een grove dispersie verborgen filterpakketten in straal- en straalmachines en forceert halverwege de cyclusstops.

Afzettingen en niet-gefixeerde oppervlakteverf na het verven van polyester worden tijdens de reinigingsstap behandeld. Alkalische reductie-klaring werkt, maar zuurreductie-klaringspoeders werken onder mildere omstandigheden en verminderen water en tijd op diepe tinten; ons zuurreductie-reinigingspoeder HN200 wordt in dit stadium na het verspreider aangebracht.

Zuurreductie-reinigingspoeder HN-200 voor polyester Een sulfinezuurderivaat voor het zuiveren van zuurreductie na het verspreiden van polyester en mengsels. Het gebruik van niet-gefixeerde oppervlakteverf zonder het slecht leeg te laten lopen, waardoor het proces wordt verkort en de kleurechtheid op diepe tinten wordt verbeterd. Bekijk Product →

Dispergeerchemie aanpassen op vezels, kleurstoffen en machines

Geen enkele familie van dispergeermiddelen dekt elke vezel, kleurstof en machine, dus stem de chemie af op de arbeidsomstandigheden in plaats van op zoek te gaan naar een universeel product.

Voor polyester en mengsels daarvan, gemengd bij 130 tot 135 graden C, combineer fabrieken het dispergeermiddel meestal met een egaliseermiddel op hoge temperatuur: het dispergeermiddel beschermt de deeltjes terwijl het egaliseermiddel de opname beperkt is. Jiangyin Huanan New Materials Technology Co., Ltd. formuleert hooggeconcentreerde hoge-temperatuur egalisatiemiddel HNF65 voor precies deze gecombineerde taak bij het verven van uitlaatgassen.

Egaliseermiddel voor hoge temperaturen HN-F65 voor verspreiding Een hooggeconcentreerd egaliseermiddel voor het verven van polyester bij 130–135 °C, gecombineerd met dispergeermiddelen om kleurstofdeeltjes te stabiliseren, synchrone opname te grondstoffen en kleurvermindering bij hoge temperaturen tegen te gaan. Bekijk Product →

Hoeveel dispergeermiddel zit er in een zak kleurstof?

Commerciële dispersiekleurstoffen worden geleverd met een groot deel van het dispergeermiddel ingebouwde door de verffabrikant. Daarom is de extra dosering slecht een correctie en geen basis. Een poeder met standaardsterkte splitst grofweg zoals hieronder weergegeven, en vloeibare merken duwen nog meer gewicht in het dispergeermiddel om gietbaar op de plank te blijven.

Toevoegingen in het slechte van ongeveer 1 tot 2 g/l zijn typisch voor uitvoer bij hoge temperaturen, aangepast aan de vloeistofverhouding, kleurstofvorm en kleurdiepte. Overdosering is ook niet gratis: overtollige oppervlakteactieve stoffen kunnen gaan schuimen, de output onderdrukken en de afvalwaterinstallatie belasten.

Hoe u een textieldispergeermiddel kunt testen vóór een bulkbestelling

Een datasheet is een startpunt, geen bewijs. Vier laboratoriumtests die de productie in het slechtste geval nabootsen, zullen binnen een week een sterk dispergeermiddel van een gemiddeld dispergeermiddel scheiden.

1. Hittestabiliteit. Verf uw diepste productiekleur met het kandidaat-dispergeermiddel bij 130 tot 135 graden C gedurende 60 minuten, filter het slechte en weeg het residu. Een hoog residu betekent dat de dispersie wordt opgenomen.
2. Verenigbaarheid. Meng het verspreidmiddel met uw volledige hulppakket in werkdoses in hard plantenwater en houd het op verftemperatuur. Coagulatie, schuim voorspelt hier problemen op de vloer.
3. Thermomigratie. Een monster verven, afwerken en thermische fixeren op ongeveer 190 graden C, en vervolgens de kleur en kleurvastheid voor en na vergelijken om te zien van residu van oppervlakteactieve stoffen de kleurstof terug naar het oppervlak slaapt.
4. Bulkverificatie. Voer drie productiepartijen uit en registreerder Delta E ten opzichte van de standaard, het aantal stippen en de filterconditie. Drie partijen echte gegevens onmogelijk elk laboratoriummonster.

Wanneer de energiekosten het verven van polyester terugdringen tot 95 tot 105 graden Celsius, dragen dragers kleurstof in de vezel en wordt de dispersiestabiliteit delicater, omdat dragers sterke oplosmiddelen zijn die sommige dispersies kunnen destabiliseren. De milieuvriendelijke dragerverfversneller uit hetzelfde Huanan-assortiment kan daarom het beste samen met het dispergeermiddel worden gescreend, en niet erna.

Milieuvriendelijke drager voor het verven van polyester bij lage temperaturen Een benzylbenzoaatderivaatversneller voor het verven van polyester bij 95–105 ° C, waardoor de kleurdiffusie en penetratie wordt veroorzaakt terwijl de dispersiestabiliteit behouden blijft, en ook kleuroneffenheden na het verven worden hersteld. Bekijk Product →

Veelgestelde vragen over textieldispergeermiddelen

Kan één verspreidingsmiddel alle kleurstoffen in de fabriek afdekken?

Zelden. Vloeibare merken, krachtige poeders en gevoelige tinten gedragen zich anders, en het mengen van kleurstofleveranciers kan een systeem dat uitgebalanceerd is voor één productlijn destabiliseren. Scherm het verspreidingsmiddel per kleurstofgroep en houd de resultaten bij de receptie.

Is een dispergeermiddel hetzelfde als een bevochtigingsmiddel?

Nee. Een bevochtigingsmiddel vloeibare de oppervlaktespanning, zodat de vloeistof snel in de stof dringt; een dispergeermiddel stabiliseert vaste deeltjes in de vloeistof. Veel creatieve mengsels doen beide, en daarom verdient het etiket het aandachtig te lezen voordat u een functie aanneemt.

Waarom verschuift de schaduw na het instellen van de warmte?

Thermomigratie. Kleurstof die tijdens het verven goed diffundeert, migreert bij stenter-temperaturen terug naar het vezeloppervlak, en residuen van oppervlakteactieve stoffen volledig deze beweging. Grondige zuivering en kleurstoffen geselecteerd voor lage thermomigratie houden de verschuiving klein.

Hoeveel dispergeermiddel moet ik in het verfbad toevoegen?

Voor het verven van polyester bij hoge temperaturen is 1 tot 2 g/l een aanvaardbare uitgangspunt, aangepast aan de vloeistofverhouding, kleurstofvorm en diepte. Vraag dit na bij uw leverancier, omdat het kleurstofpoeder al een eigen dispergeermiddel bevat.